RSS

Tag Archives: Teens

આપણા દરેકની અંદર એક ટીકાકાર બેઠેલો છે જે આપણી નિષ્ફળતાઓ અને નબળાઈઓ ઉપર હાઈલાઈટર ઘસતો રહે છે!

એને જુડો શીખવું હતું, પોતાનો ડાબો હાથ એક અકસ્માતમાં ગુમાવ્યા પછી પણ એના મગજમાં જીદ હતી કે એને જુડો શીખવું છે! વાત જાપાનના એક દસ વર્ષના છોકરાની છે. એની મમતના જવાબમાં એનો ભેટો એક વૃદ્ધ જુડો માસ્ટર સાથે થઇ ગયો. અભ્યાસ શરુ થયો અને છોકરો એની કુશળતા બતાવવા માંડ્યો. પરંતુ, એક વાત એને અકળાવી રહી હતી કે માસ વીતી ગયા હોવા છતાં માસ્ટરે એને માત્ર એક દાવ શીખવાડ્યો હતો.

માસ્ટરઅંતે એની ધીરજ ખૂટીતમને નથી લાગતું કે મારે બીજા દાવ પણ શીખવા જોઈએ?!’

તને માત્ર એક દાવ આવડે છે વાત સાચી, પણ જો તું એમાં નિપુણતા મેળવી લઈશ તો તારે બીજા કોઈ દાવ જાણવાની જરૂર નહિ રહેમાસ્ટરે ચહેરા ઉપર મંદ હાસ્ય વેરતા કહ્યું. માસ્ટરની યોજના છોકરાના મગજમાં ઉતરી નહિ પરંતુ તેમની કેળવણીમાં અડગ વિશ્વાસ હતો અને એણે પોતાનો અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો.

થોડા મહિનાઓ પછી માસ્ટર એને પહેલી ટુર્નામેન્ટ રમવા લઇ ગયા. છોકરો એની પહેલી બે મેચ આસાનીથી જીતી ગયો. એને પોતાને પણ આસાન જીતથી આશ્ચર્ય થયું. ત્રીજી મેચ થોડી મુશ્કેલ હતી પરંતુ સરવાળે એના પ્રતિસ્પર્ધીએ ધીરજ ગુમાવી અને એણે પોતે શીખેલા એક પ્રકારના દાવથી તેને હરાવી દીધો! હવે ફાઇનલમાં પહોંચી ગયો હતો, વખતે એનો હરીફ વધુ મજબૂત અને ચાલાક હતો. છોકરો એક દાવ જાણતો હતો અને હરીફ એને તે અજમાવવાનો મોકો આપતો નહતો. એક પ્રકારના દાવના મહાવરાને કારણે છોકરાની ધીરજ ખૂટે એવી નહતી, ત્યાં એના હરીફે ધીરજ ગુમાવી, શરત ચૂક થઇ કે તરત એણે પોતાનો દાવ અજમાવ્યો જેને ખાળવામાં (ડિફેન્ડ કરવામાં) નિષ્ફળ ગયો અને છોકરો ટુર્નામેન્ટ જીતી ગયો!!

માસ્ટર, હું માત્ર એક દાવથી આખી ટુર્નામેન્ટ કેવી રીતે જીતી ગયો?!’ હજી પોતાની જીતનું આશ્ચર્ય છોકરાને ઘેરીને બેઠું હતું.

તેના બે કારણ છેમાસ્ટરે મલકાતાં કહ્યુંપહેલું, તે જેમાં સતત મહાવરાથી નિપુણતા મેળવી છે તે જુડોના કઠિનમાં કઠિન દાવો પૈકી એક છે અને બીજું, વધુ મહત્વનું, તારા દાવનું મારણ કરવા (ડિફેન્ડ કરવા) તારા હરીફે તારો ડાબો હાથ પકડવો પડે, જે તે અકસ્માતમાં ક્યારનો ગુમાવી દીધો છે!’

છોકરાની સૌથી મોટી નબળાઈ એની રમતમાં સૌથી મોટી તાકાત બની ગઈ અને તે નબળાઈએ એને ચેમ્પિયન બનાવી દીધો!

************

નાનકડી બોધકથામાં સંતાનના ઉછેર સાથે સંકળાયેલું એક મોટુંમસ સત્ય છુપાયેલું છે. મોટા ભાગના માતાપિતાઓ સંતાનમાં નાની નાની ખામીઓ શોધતા રહેતા હોય છે અને તેમની અણઆવડત ઉપર ટિપ્પણીઓ કરતા રહેતા હોય છે. માબાપો સતત સંતાનને મઠારવામાં અને માટે જરૂરી સલાહસૂચનોનો ધોધ વરસાવતા રહેવામાં વ્યસ્ત હોય છે. જયારે બીજા છેડે એવા પણ માતાપિતાઓ છે કે જે તેમના સંતાનોની નાની નાની સિદ્ધિઓને મોટી બનાવીને રજુ કરતા રહેતા હોય છે, બિનજરૂરી વખાણ કરતા ફરતા હોય છે અને તેમની દરેક નાની ઉપલબ્ધિઓને માટે તેમને બિરદાવતા રહેતા હોય છે! બંને અભિગમ સંતાનનો યોગ્ય ઉછેર કરવામાં નિષ્ફળતા અપાવનારા છે. તમારા સંતાનની આવડત અને નબળાઈ, બંનેને તેના સાચા સ્વરૂપમાં ઓળખતા તમને આવડવું જોઈએ અને ના આવડે તો શીખવું જોઈએ. જયારે બંને વાતોથી તમે બરાબર વાકેફ હોવ ત્યારે તેની નબળાઈને તમે તેની તાકાતમાં બદલી શકો છો. પરંતુ, આપણી કમનસીબી છે કે અન્ય બાળકો અને તેમની ઉપલબ્ધિઓ સાથે સરખામણીના આધારે આપણે સંતાનની આવડત અને નબળાઈઓને મૂલવતાં હોઈએ છીએ. દરેક બાળક જુદી જુદી બાબતોમાં નિપુણ હોઈ શકે અને તેમની સ્ટ્રેન્થવીકનેસ અલગ અલગ હોઈ શકે તેવી વાત સૈદ્ધાંતિક રીતે જેટલી સહજતાથી માબાપ સ્વીકારે છે તેટલી સહજતાથી વ્યવહારમાં અપનાવતા નથી! વાસ્તવમાં તો બાબતોને માપદંડ ગણીને તે પોતાના સંતાન સાથે વ્યવહાર કરતા હોય છે. તબક્કે ઘણા દલીલ કરતા હોય છે કે સરખામણી ના કરીએ તો બાળક પ્રોત્સાહિત કેવી રીતે થાય?! તેનામાં સફળ થવાની ચાનક કે તંદુરસ્ત સ્પર્ધાત્મકતા કેવી રીતે જગાવવી?! સફળતાની ભૂખ જગાવવા તેને પ્રેરણા આપવાની, ઉદાહરણ ઉભું કરવાની કે નબળાઈઓને તાકાતમાં ફેરવવાની જરૂર હોય છે. પ્રકારનું વાતાવરણ એને મળશે તો જ્યાં જરૂર હશે ત્યાં અન્ય સાથે સરખામણી તે પોતાની જાતે કરી લેશે અને સ્પર્ધામકતા આપમેળે પેદા થશે. આવા બાળકો સેલ્ફમોટીવેટેડ હોય છે, આપમેળે પ્રોત્સાહિત થતા હોય છે. તેમને બહારથી ધક્કો મારવાની જરૂર નથી રહેતી, તે પોતાના અંદરની માનસિક તાકાતથી આગળ વધતા હોય છે. તમારે માત્ર વાતાવરણ પૂરું પાડવાનું છે અને તેની નબળાઈઓને ધ્યાનમાં રાખીને યોગ્ય માર્ગદર્શન પૂરું પાડવાનું છે. દરેક માબાપ માર્ગદર્શન આપી શકવાની ક્ષમતા ધરાવતા હોય તે જરૂરી નથી, સંજોગોમાં ક્યાંથી અને કોની પાસેથી માર્ગદર્શન મેળવવું તે નક્કી કરવું મહત્વનું બની જાય છે.

આપણા દરેકની અંદર એક ટીકાકાર (ઇન્ટર્નલ ક્રિટીક) બેઠેલો છે જે આપણી નિષ્ફળતાઓ અને નબળાઈઓ ઉપર હાઈલાઈટર ઘસતો રહે છે! ટીકાકારને આપણી સફળતા કે ઉપલબ્ધિઓ સાથે બહુ લેવાદેવા નથી કારણ કે તેનું કામ માત્ર નિષ્ફળતાઓ અને નબળાઈઓને ધ્યાનમાં રાખીને પોતાની જાતનું નકારાત્મક મૂલ્યાંકન કરતા રહેવાનું છે. ટીકાકારને પેદા કરવાનું અને મજબૂત કરવાનું કામ જાણતાઅજાણતા માતાપિતાઓ, શિક્ષકો, કુટુંબીઓ કે સમાજ કરતો હોય છે. જયારે લોકો બાળકોના ઉછેર દરમ્યાન તેમની ક્ષમતાઓ બહાર લાવવાને બદલે નબળાઈઓને ટાર્ગેટ કરીને સતત ટીકાટિપ્પણીઓ કે સલાહસૂચનો આપતા રહેતા હોય છે ત્યારે બાળકની અંદરનો ઇન્ટર્નલ ક્રિટીક મજબૂત થતો જતો હોય છે. ટીકાકારને કારણે કિશોરો અન્યનાજજમેન્ટલ એટિટ્યૂડથી ભડકી જતા હોય છે. કારણ કે, જયારે કોઈપણ વ્યક્તિ તેમને કોઈ બાબતે જજ કરે છે ત્યારે તેમની અંદરનો ટીકાકાર વધુ મજબૂત થાય છે અને સરવાળેસેલ્ફડાઉટઉભો કરે છે. સરવાળે, બધું ક્યાંક તો એમને તેમની ક્ષમતા મુજબ આગળ વધતા રોકે છે અને ક્યાંક સફળતાનો સાચો સ્વાદ માણતા!

સો વાતની એક વાત, બાળકોને તેની નબળાઈઓ માટે ઠપકારતા રહેવાને બદલે તેમની ક્ષમતાઓ ઉપર ધ્યાન રાખીને તેમની નબળાઈઓનો રચનાત્મક ઉપયોગ કરતા શીખવું પડશે. શક્ય છે અભિગમ તેમની માનસિક નબળાઈઓ દૂર કરી શકે અને શારીરિક નબળાઈઓની મર્યાદાથી પાર લઇ જઈ શકે!

પૂર્ણવિરામ:

તમારી નબળાઈઓને સાચી માત્રામાં જાણવી, સ્વીકારવી અને તેનો તમારી તરફેણમાં ઉપયોગ કરવો એ એક કળા છે, તેમાં નિપુણતા મેળવવા સૌથી પહેલા તમારી અંદરના ટીકાકારને અવગણતા શીખવું પડે છે.

 

IMG_4950.jpg

TMV1

Advertisements
 

Tags: , , , , , , , ,

FINDING OFFLINE REMEDY FOR PUBG ADDICTION -My inputs in Times of India

FINDING OFFLINE REMEDY FOR PUBG ADDICTION

An Online Game Is Turning Into An Obsession That Is Keeping Gujarat’s Psychiatrists Busy

-Parth Shashtri

IMG_3723 2

Imagine you are on a desolate island — which has a stock of arms and ammunition, medical kits, and power packs — along with 99 others. In a matter of about half an hour, you have to find resources to stay alive and keep inching towards the ever-shrinking ‘safe zone’.

Your aim is to beat other players to it.

The bloody climax sees only one person or team emerging victorious, all for ‘Winner Winner Chicken Dinner’ reward!

The PlayerUnknown’s BattleGrounds (PUBG) on Google Playstore has recorded over 100 million (10 crore) downloads ever since its launch last year and India is among the top countries in terms of individual and group players. The PUBG fever has also taken hold of Gujarat, with thousands of young people spending hours together for that one shot at glory as top guns.

But the online immersive game — following the release of the battle royale format which amalgamates elements of exploration, team building, survival and fight till the last man/woman standing — has now started affecting players mentally and physically. In a recent case, a 25-year-old man attacked his parents for not allowing him to play PUBG. In another case, a class XII student in Surat started throwing things at his family members when his father switched the Wi-Fi off so that he could prepare for board exams.

What makes the game so addictive? Dr Hansal Bhachech, an Ahmedabad psychiatrist, said that every game design works on the principle of reward system. “The reward stimulates the person to turn to that addiction again and again as it releases dopamine, giving the person a temporary ‘high’,” he said. “Thus, emerging as a winner can give the same kick to a player that an addict finds from liquor, contraband, or tobacco. We find the profiles of the patients —we get one every two days, approximately — similar, they suffer from self-image problems in real life and chase virtual glory.”

But what sets PUBG apart from games of earlier generations is that it has no end, Bhachech said. “Earlier, the player would get the ultimate satisfaction when he/she encountered the ‘Game Over’ message on the screen,” he said. “The new games are based on missions and have no definite end, prompting players to return to the battleground time and again.”

Peer pressure also plays a part. Poonam Devlal, a child psychologist in Vadodara, said that impressionable teens observe their parents, family members, or peers playing mobile games and start exploring the games out of curiosity and then get hooked to them. “They want to be part of the cool crowd for sort of social approval,” she said.

“Over the past couple of years, there has been an exponential rise in the easy availability of digital devices,” said Dr Kamlesh Dave, a psychiatrist at New Civil Hospital, Surat. A Rajkot psychiatrist, Dr Chetan Hansaliya, agreed.

“Teens are now demanding expensive phones with better RAMs to play online games,” he said. “The repercussions are manifold. In a recent case, an engineering student had to take a drop after he lost nearly two months of study because he was obsessed with PUBG. We also see a rise in violent behavior and the growing tendency to lie to parents.” Social isolation is aggravated as more and more hours are spent online, he said.

PUBG problems have prompted authorities to act. The Gujarat Secondary Education Board (GSEB) has already issued an advisory to schools to create awareness about gaming addiction. Prof Navin Sheth, the vicechancellor of Gujarat Technological University, said that the university has started an outreach programme for state schools along with Ahmedabad Police’s cyber cell to counsel teens to seek gaming de-addiction. “We have already reached out to more than 50 schools so far and more schools will soon be covered,” he said.

(With inputs from Ashish Chauhan & Bharat Yagnik, Ahmedabad; Yagnesh Mehta, Surat; Tushar Tere, Vadodara; and Nimesh Khakhariya, Rajkot)

Link to original article…

FINDING OFFLINE REMEDY FOR PUBG ADDICTION

IMG_3723

 
Leave a comment

Posted by on February 24, 2019 in Interviews

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

ટીનેજર્સ બીજી વ્યક્તિઓ એમના વિશે શું વિચારે છે તે બાબતે અત્યંત સંવેદનશીલ હોય છે, તેમને ‘જજ’ કરતી વ્યક્તિઓ પ્રત્યે તીવ્ર અણગમો હોય છે!

 

હમણાં એક પેરેન્ટિંગના સેમિનારમાં મને એક પિતાએ પ્રશ્ન પૂછ્યો ‘ ટીનેજર્સ સાથે મજબૂત સંબંધ વિકસાવવા તમારે માત્ર એક જ ટીપ આપવાની હોય તો કઈ આપો?’

મેં વળતી સેકન્ડે જવાબ આપ્યો ‘એમને શાંતિથી અને ધ્યાનથી સાંભળો !’

પ્રશ્ન પૂછનારા ભાઈએ બાજુમાં બેઠેલી પત્ની સામે એવી રીતે જોયું કે ‘આ તારે સમજવા જેવું છે’ અને જવાબમાં પત્નીએ પણ એવો ભાવ કર્યો કે ‘તમે’ય કયા દિવસે છોકરાઓને શાંતિથી સાંભળો છો ?! જ્યારે હોય ત્યારે વડચકા ભરતા હોવ છો’.

હું સમજી ગયો કે એમણે પૂછતાં તો પૂછી નાખ્યું પણ આ ટીપ સાંભળ્યા પછી એમનું કંઈ ખાસ ભલું નહી થાય કારણ કે જ્યાં મા-બાપ એકબીજા સાથે આવી હુંસાતુંસીમાં હોય ત્યાં દોષારોપણથી આગળ વધીને કોઈ બદલાવ આવતો નથી. સામાન્ય રીતે મોટાભાગના કિસ્સાઓમાં એવું જોવા મળે છે કે મા-બાપો પાસે તેમના ટીનેજર્સને ધ્યાનથી સાંભળવા જેટલી શાંતિ જ નથી હોતી. સમયનો અભાવ હોય, ધીરજ રાખી શકવાની ક્ષમતા ના હોય અને સલાહો-સુચનો આપવાની તાલાવેલી હોય તે સંજોગોમાં તેમની વાત શાંતિથી સાંભળવી કેવી રીતે શક્ય બને?! બાળકો સાથે મજબૂત સંબંધ બાંધવા માટે તમારે તેમની સાથે ગુણવત્તાભર્યો સમય ગાળવો જ પડે. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો જ્યારે તમે એમની સાથે વાતો કરતાં હોવ ત્યારે સંપૂર્ણ ધ્યાન એમની વાતોમાં જ આપવું પડે અને તે પણ એમને રોક્યા-ટોક્યા વગર! એ બોલતા હોય અને તમે બીજું કંઈ કામ કરતાં કરતાં એમની વાતો સાંભળો એ નહીં ચાલે, તમારી આવી હરકત એમની વાતોમાં તમને ખાસ રસ નથી એવો ભાવ ઉત્પન્ન કરશે અને ધીમે ધીમે એ તમારી સાથે જરૂરીયાત સિવાયની વાતો કરતાં બંધ થઇ જશે. તમારા સંબંધ અને સંવાદમાં એક અંતર ઉભું થશે.

ઘણીવાર તમે ગુણવત્તાભર્યો સમય ગાળો ખરા પણ એમાં એમની વાતો ઓછી સાંભળો અને સલાહ-સુચનો વધારે આપો તો સરવાળે તેનું ખાસ મહત્વ નથી રહેતું. દરેક માતા-પિતા પોતાના અનુભવો અને લાગણીઓને કારણે બાળકને ગાઇડન્સ આપવા માંગે તે સમજી શકાય તેવી બાબત છે પરંતુ જ્યાં સુધી તમારા ટીનેજર્સને એવો અહેસાસ નહી થાય કે તમે એમને પુરેપુરા સાંભળ્યા છે ત્યાં સુધી તમારા સલાહ-સુચનની એમને ખાસ અસર નહી થાય. એમને ખાલી થઇ જવા દો અને પછી જુઓ એ કેટલી સરળતાથી તમારી વાતો ગ્રહણ કરે છે. માટે જ, મેં ગયા સપ્તાહે જ કહ્યું હતું કે ટીનેજર્સને સલાહો આપવી એ પણ એક કળા છે જેમાં તમારી ધીરજની અગ્નિપરીક્ષા થતી હોય છે. એમને કંઈપણ સલાહ આપતા પહેલાં ખુબ શાંતિથી જો એમને તમે સાંભળી શકો તો તમારું અડધું કામ તો ત્યાં જ પૂરું થઇ જાય છે.

આ ઉંમર એવી છે કે જેમાં આ કિશોરો બીજી વ્યક્તિઓ એમના વિશે શું વિચારે છે તે બાબતે અત્યંત સંવેદનશીલ હોય છે. એમને સમજ્યા, સાંભળ્યા કે જાણ્યા વગર જે વ્યક્તિઓ એમના વિશે અભિપ્રાય બાંધે છે તેમના પ્રત્યે એમને તીવ્ર અણગમો હોય છે. ક્યારે’ય એમને સાંભળ્યા વગર સલાહ-સૂચનનો મારો ચલાવશો તો તમે એમના ‘હીટ-લીસ્ટ’મા નક્કી આવી જશો. પરંતુ એકવાર એમને વિશ્વાસ આવશે કે તમે કોઈપણ અભિપ્રાય બાંધ્યા વગર કે નોન-જજમેન્ટલ રહીને એમને સાંભળવાનું વલણ ધરાવો છો તો એ આપોઆપ ખુલતા જશે અને તમારી વચ્ચે એક મજબૂત સંવાદ-સેતુ સધાશે.

‘અંગત મોકળાશ’ એટલે કે ‘પ્રાઈવસી’ આ ઉંમરની એક મહત્વની જરૂરીયાત છે. જે બાબતોને ટીનેજર્સ અંગત ગણે છે તે બધી બાબતોમાં એમને કોઈની પણ દખલ મંજુર નથી હોતી. જો તમે તમારા ટીનેજર્સ સાથે સ્વસ્થ સંવાદ ઇચ્છતા હોવ તો તમારી કુતુહલતા કાબુમાં રાખો અને એમને બહુ પ્રશ્નો ના પૂછો. ક્યારેક પ્રશ્નો પૂછવા અનિવાર્ય હોય એમ પણ બને; તે કિસ્સાઓમાં પહેલાં એમને શાંતિથી સાંભળો અને પછી ચતુરાઈપૂર્વક પ્રશ્નો પૂછો, સીધો પ્રશ્નોનો મારો ના ચલાવો. મોટાભાગની મમ્મીઓને ઉલટ-તપાસ કરવાની ખાસ ટેવ હોય છે અને તેને કારણે જ સંતાનો સાથે તેને ટપાટપી થતી રહે છે. તમારી સાથેના સંવાદમાં ટીનેજર્સનું વલણ એવું હોય છે કે તમે એમને ઓછામાં ઓછા પ્રશ્નો પૂછો ! જેમ કે, તમે એમને કોનો ફોન છે એવું ના પૂછો એટલે મોટાભાગે એ લોકો ફોન ‘સાયલન્ટ મોડ’ પર જ રાખતા હોય છે! કોનો ફોન કે મેસેજ આવી રહ્યો છે તે ના દેખાય એ માટે સ્ક્રીન દેખાય નહીં એ રીતે ફોન હંમેશા ઊંધો મુકતા હોય છે! સામે કોની સાથે વાતો કરે છે એ કળી ના જાવ એટલા માટે ફોન પર વાતો કરવાને બદલે એ લોકો મેસેંજરથી ચેટ કરવાનું વધુ પસંદ કરતાં હોય છે! જો તમે તમારી કુતુહલતા કે દખલગીરી કાબુમાં રાખીને એમને જેટલા પ્રશ્નો ઓછા પુછશો એટલા એ વાતચીતમાં વધારે ખુલ્લાં થશે. પરંતુ એનો અર્થ એમ નથી કે એમને કંઈ ના પૂછવું, જ્યાં પૂછવું પડે કે દખલ કરવી પડે ત્યાં એમને ‘તને નહી ગમે પણ મારે જાણવું જરૂરી છે’ એમ કહીને દ્રઢતાથી પૂછવું પણ એટલું જ જરૂરી હોય છે.

પૂર્ણવિરામ

તમને તમારા ટીનેજર્સની સૌથી નજીક લઇ જતી કોઈ વસ્તુ હોય તો તે તમારા ‘કાન’ છે !

TMV1book

 

 

Tags: , , , , , , , ,

Dr. Hansal Bhachech’s inputs in today’s DNA…Single child more aggressive than those with siblings

d79189

‘Single child more aggressive than those with siblings’

Tanushree Bhatia tanushree.bhatia@dnaindia.net – 30 Jan 2018

In an age where nuclear families are on the rise and finances touching the sky, couples either prefer not to have children, or restrict themselves to one. However, they fail to realize the consequences a single child faces because of their decision. A study undertaken by a Criminology student at Gujarat Forensic Sciences University found that children without siblings tend to be more aggressive and irritable than those with brothers or sisters.

“A Study on Irritability and Anger Control Between Only Child and Children with Siblings” was undertaken by Saket Saurav with his guide Professor Ruttuja Karkhanis, who specializes in forensic psychology.

The study was conducted on 60 children (Class 8-12) from four states  Gujarat, Madhya Pradesh, Bihar, and Jharkhand. They used irritability tests and anger scale on different parameters to reach their conclusion.

The study found that a single child is more prone to anger issues and irritability. For Gujarat, out of a sample group of 30 children with siblings, 14.3% showed symptoms of both anger and irritability, 5% showed anger symptoms, while 3.8% showed symptoms of irritability. However, in the sample group of children without siblings, 23.6% demonstrated symptoms of both irritability and anger, 3.6% had symptoms of anger, while 8.2% showed irritability symptoms.

“We have been witnessing a lot of cases of juveniles getting into criminal activities hence getting into the root became important for us as researchers,” said professor Karkhanis. “The reasons are many. The single child often gets all the attention at home so they seek the same attention outside. When they do not get it, they get into such activities to get attention.”

Dr. Hansal Bhachech, a consultant psychiatrist, agreed with the findings. “It has been observed that a single child becomes more aggressive and intolerant,” he said. “They never learn to share and become restless and angry about petty issues. Many of the criminals are a single child or neglected child.” According to him, there is only one solution to this problem “If parents decide to have children, they should go for two children, and parental care should be unbiased”.

 
Leave a comment

Posted by on January 30, 2018 in Interviews

 

Tags: , , , , , ,

My inputs in today’s Times Of India about Pornography and Adolescence…

Smut in exam: Pappu is mobile porn addict

Bharat Yagnik, Ahmedabad:

 

12_07_2017_002_009

 
Experts Say Many Young Minds Addicted To Porn Via Mobiles

It turns out that the class XII science student from Borsad in Anand district, who wrote explicit pornographic prose in his chemistry exam -leading to Gujarat Secondary and Higher Secondary Education Board (GSHSEB) cancelling his result and barring him from taking the exam -is a mobile porn addict.After failing to appear before the board’s examination reforms committee thrice, the boy finally turned up accompanied by his parents. Board officials said his parents were shocked to see the detailed sexual fantasies their son had written to answer chemistry questions.

His shocked father, who is a farm labourer, said that the boy was hooked to his mobile phone. He said that while he was against buying his son a mobile, the mother had given in to his demands and insisted that he be bought a phone. The boy confessed that he was hooked to watching porn on his mobile.

“It was sad to see that even as poor parents toil hard to pay for their children’s education, students fall prey to vices like porn addiction due to misuse of mobile phones,“ said A J Shah, chairman of GSHSEB. The student had written explicit pornographic material, detailing his sexual fantasies about his sister-inlaw, a film actress and even a cook, in his chemistry answer paper.

The woman teacher who assessed his paper was shocked on rea ding the graphic prose. She flagged the paper with the coordinator of the cen tralized assessment centre, who was also sui tably scandalized and in sisted that action be ta ken. A cheating case was filed against the class XII student and he was bar red from taking the board exam for one year.

Psychiatrist Dr Hansal Bhachech said that porn addiction on mobiles is becoming a major problem for teenage students. “Not only boys even girls are getting addicted to pornography on phones. Parents bring students to us when either their grades slip perceptibly or when they get obsessed with certain activities out of guilt,“ said Dr Bhachech.

 
3 Comments

Posted by on July 12, 2017 in Interviews

 

Tags: , , , , , , ,