RSS

Monthly Archives: December 2014

આજે સ્ત્રી કમાવામાં અને પુરુષ ઘરકામમાં પહેલા કરતા અનેકગણા વધુ મદદરૂપ બન્યા હોવા છતાં સહજીવન કંકાસમય કેમ બનતા જાય છે?!

Tari ane mari vaat

 

મને હજી’ય પાઠ્યપુસ્તકો ઉથલાવવા ગમે છે અને પ્રસંગોપાત હાથમાં આવી જાય તો તેના પાના ફેરવવાની લાલચ રોકી શકતો નથી. હમણાં હાથે ચઢી ગયેલા એક ડીજીટલ ઈલેક્ટ્રોનિકસ્ ના પુસ્તકમાં બીજગણિત (એલ્જીબ્રા)નો એક સિદ્ધાંત વાંચવામાં આવ્યો ત્યારે એક જબરદસ્ત વાત મગજમાં સંકલિત થઇ. આપણી તમામ આધુનિક સુખ-સગવડો, આપણું અસ્તિત્વ અને આપણી સમગ્ર સૃષ્ટિ એક જ તર્ક ઉપર ઉભી છે – દ્વૈત વાદ અર્થાત પ્રિન્સિપલ ઓફ ડ્યુઆલીટી! આજે આપણી બધી જ સુખ-સગવડો ડીજીટલ ઈલેક્ટ્રોનિકસ્ ને આભારી છે પરંતુ વાસ્તવમાં આ આખું’ય ડીજીટલ ઈલેક્ટ્રોનિકસ્ મૂળમાં ‘શૂન્ય’ અને ‘એક’ એમ બે અંકના ખેલ ઉપર ઉભું છે. આ સિદ્ધાંત છે ડ્યુઆલીટી પ્રિન્સિપલ ઓફ બુલિયન એલ્જીબ્રા, બધી જ પ્રોગ્રામિંગ લેન્ગવેજ આ ‘શૂન્ય’ અને ‘એક’ની તર્ક પદ્ધતિ ઉપર રચાયેલી છે. હવે ફિલસૂફીમાં થોડા ઉંડા ઉતરીને વિચારીએ તો સ્ત્રી કે પુરુષ તરીકેનું આપણું અસ્તિત્વ અને સમગ્ર સૃષ્ટિ ‘શૂન્ય’ અને ‘એક’ની જેમ જ પરસ્પર વિરોધી લાગતા પરંતુ વાસ્તવમાં એકબીજાના પુરક એવા બે વેરીએબ્લ્સ કે વિકલ્પ વચ્ચે જ સર્જાયેલી છે!

મોટાભાગની વ્યક્તિઓને ગણિત હંમેશા ભેજાનું દહીં કરનારું જ લાગતું હોય છે, સ્વાભાવિક છે મારી અત્યાર સુધીની વાત પણ આવી જ લાગી હશે. ચાલો સાવ સરળ અર્થમાં કહી દઉં. જેમ આખું’ય ડીજીટલ ઈલેક્ટ્રોનિકસ્ ‘શૂન્ય’ અને ‘એક’ના દ્વંદ ઉપર ઉભું છે તેમ આપણું અસ્તિત્વ અને જીવનની સમગ્ર ઘટમાળ બે પસંદગીઓ કે અભિવ્યક્તિઓના દ્વંદનો ખેલ છે દા.ત. સુખ-દુખ, ભોગ-ત્યાગ, સફળતા-નિષ્ફળતા વગેરે. વાસ્તવમાં પરસ્પર વિરોધી લાગતી બે આત્યંતિક પસંદગીઓ(એક્સ્ટ્રીમ ચોઈસીસ) વચ્ચે સંતુલનનો બધો ખેલ છે. સૃષ્ટિ અને અસ્તિત્વનું આ ગણિત તેની સમગ્ર રચનાઓમાં જોવા મળે છે અને તેમની વચ્ચેના કુદરતી સંતુલન ઉપર જીવન ટકેલું છે. જીવન ઉર્જા કે લાઈફ ફોર્સની ઉત્પત્તિ અને તેનું જળવાઈ રહેવું એ પણ બે આત્યંતિક ઊર્જાઓ વચ્ચેના પુરક સંતુલનથી વિશેષ કંઈ નથી. સ્ત્રી-પુરુષ, માદા-નર, શક્તિ-શિવ, યીન-યાંગ વગેરે જેવા જીવ-ઉર્જાના પ્રતીકો કે સૂર્ય-ચંદ્ર, આકાશ-પાતાળ, ઉત્તર-દક્ષિણ, પૂર્વ-પશ્ચિમ, શીત-ઉષ્ણ વગેરે સૃષ્ટિના ઘટકો આ બાબતની પુષ્ટિ કરતા ઉદાહરણો છે.

spread a thought

જીવ-ઉર્જાનો આ મૂળભૂત તર્ક સમજાયો હોય તો હવે આ સમજ સ્ત્રી-પુરુષના સહજીવનને કેવી રીતે સુખી બનાવી શકે તેની વાત કરું. સ્ત્રી-પુરુષ, માદા-નર, શક્તિ-શિવ, યીન-યાંગ જે પણ નામ આપો, એક જ વ્યક્તિમાં મોજુદ આ બે પુરક ઊર્જાઓ છે. પ્રત્યેક વ્યક્તિના મન અને શરીરની સ્વસ્થતાનો આધાર જીવ-ઉર્જાના આ બે આત્યંતિક રૂપ વચ્ચેના સંતુલન ઉપર નિર્ભર છે. સ્વાભાવિક રીતે જ પુરુષમાં આ સંતુલન વધુ પુરુષ, નર, શિવ કે યાંગ તરફી હોય અને સ્ત્રીમાં તે વધુ સ્ત્રી, માદા, શક્તિ કે યેન તરફી હોય. બીજા અર્થમાં કહીએ તો પુરુષમાં નર ઉર્જા વધુ અને માદા ઉર્જા ઓછી હોય છે, જયારે સ્ત્રીઓમાં એથી ઉલટું. સરવાળે પુરુષોમાં પુરુષત્વના અને સ્ત્રીઓમાં સ્ત્રીત્વના ગુણો-લાક્ષણિકતાઓ સહજ કુદરતી હોય છે. આ પ્રકારની તંદુરસ્ત ઉર્જા ધરાવતા સ્ત્રી અને પુરુષનું સહજીવન કુદરતી રીતે જ સુખમય હોય છે. પરંતુ જયારે સ્ત્રી પુરુષ સમોવડી બનવાની લ્હાયમાં પોતાની સ્ત્રૈણ ઉર્જા સાથે ચેડા કરે કે પુરુષની આલ્ફા મેલ બનવાની સુફિયાણી હોડમાં તેની પુરુષ ઉર્જા જોખમાય ત્યારે ઉત્પન્ન થતું અસંતુલન પોતાને તો અસર કરે જ છે, સાથે સાથે સહજીવનમાં પણ અનેક પ્રશ્નો સર્જે છે. કારણ કે, આવા પુરુષો હંમેશા પુરુષ તરીકે અને આવી સ્ત્રીઓ હંમેશા સ્ત્રી તરીકે વર્તી શકતી નથી. સરવાળે તેમના આવા અભિગમ, વર્તાવ કે વિચારસરણીને કારણે સહજીવનમાં ના જોઈતા સંઘર્ષો ઉત્પન્ન થાય છે. રસોડાની બાબતમાં ટકટક કરતો પુરુષ કે ધંધાની સ્પર્ધાત્મકતામાં માથું લડાવતી સ્ત્રીઓનું સહજીવન સંઘર્ષમય રહે તો નવાઈ નહીં. ‘લે એવું કોણે કીધું કે પુરુષને રસોડામાં ના ખબર પડે કે સ્ત્રીઓને ધંધાની રીત-રસમમાં ખબર ના પડે?!’ ના; એવું કોઈએ નથી કીધું અને ના તો એવું કહેવાનો આશય છે, કહેવું એ છે કે સ્ત્રી જેટલી સહજતાથી રસોડું સંભાળશે કે પુરુષ જેટલી સહજતાથી સ્પર્ધાત્મકતા કરશે તેટલી સહજતાથી પુરુષ રસોડું કે સ્ત્રી હરીફોને નહીં સંભાળી શકે. ‘ના ના આજકાલ એવું નથી રહ્યું. હવે તો યુની-સેક્સનો જમાનો છે. સંકુચિત મનોવૃત્તિ ધરાવનારા જ સ્ત્રી-પુરુષમાં ભેદ જોતા હોય છે!’ વ્યવહારિક રીતે આપણે સ્ત્રી-પુરુષ વચ્ચે ગમે તેટલી સમાનતાની વાત કરીએ પરંતુ કુદરતી વાસ્તવિકતા એ છે કે સ્ત્રી અને પુરુષ બંને ભિન્ન છે, તેમની ઉર્જા અલગ છે, તેમની ઓરા અલગ છે, તેમની નૈસર્ગિક ક્ષમતાઓ અલગ છે. અલબત્ત એવું કશું નથી કે બંને એકબીજા જેવા ના થઇ શકે કારણ કે બંનેમાં સ્ત્રૈણ-પુરુષ ઉર્જા છે અને અભિગમ બદલવાથી કે તાલીમ લેવાથી એકબીજા જેવા થવું અથવા બહેતર થવું પણ શક્ય છે જ. તો પછી પ્રશ્ન ક્યાં છે? સવાલ આંતરિક ઉર્જાઓના નૈસર્ગિક સંતુલનનો છે. આ સંજોગોમાં આપણે આપણા નૈસર્ગિક સ્વભાવથી અલગ અને ક્યારેક વિપરીત વર્તીએ છીએ અને જે આપણને તણાવગ્રસ્ત બનાવે છે, જેની અસર આપણા અને આપણા સંબંધના સ્વાસ્થ્ય પર પડ્યા વગર રહેતી નથી. સ્ત્રીઓ પુરુષો કરતા લાંબુ જીવવાની કુદરતી બક્ષિશ(સર્વાઈવલ એડ્વાન્ટેજ) ગુમાવી રહી છે તેવી ગત સપ્તાહે કરેલી વાત પાછળ આ એક મહત્વનું કારણ છે. આજે સ્ત્રી કમાવામાં અને પુરુષ ઘરકામમાં પહેલા કરતા અનેકગણા વધુ મદદરૂપ બન્યા હોવા છતાં સહજીવન કંકાસમય બનતા જાય છે તેની પાછળ નૈસર્ગિક ઉર્જાઓનું જાતે ઉભું કરેલું આ અસંતુલન એક મહત્વનો ભાગ ભજવતું પરિબળ છે એમ કહીએ તો કશું ખોટું નથી.

જયારે પુરુષ અને સ્ત્રી તેમના સહજીવનમાં પોતપોતાની નૈસર્ગિક ઉર્જા કે શક્તિઓ પ્રમાણે ભાગ ભજવે છે ત્યારે તેમનું જોડાણ સહજ અને એકબીજાને પુરક બની રહે છે. સહજીવન સુખી અને મજબુત બનાવવા સાથીઓએ એકબીજાની કુદરતી ક્ષમતાઓ ઓળખીને વ્યવહાર કરવો જોઈએ. જેમાં પોતાની કુદરતી આવડત નથી તેમાં માથું ના મારવું જોઈએ. એવો આગ્રહ પણ ના સેવવો જોઈએ કે ‘તું કરી શકે તો હું કેમ નહિ?!’ અથવા ‘હું કરી શકું તો તું કેમ ના કરી શકે?!’ સહજીવનમાં એકમેકના રોલની આ વહેંચણી છે. પરંતુ એનું અર્થ એવો ના કાઢતા કે સાથી ઉપર જવાબદારી ઢોળીને તમારા હાથ ધોવાની આ વાત છે, એકબીજાને મદદ તો અનિવાર્યપણે કરવાની છે પરંતુ ક્ષમતા મુજબ એકે લીડરશીપ લેવાની અને બીજાએ ફોલો કરવાની વાત છે!!

પૂર્ણવિરામ:

પુરુષોની સરખામણીએ સ્ત્રીઓની ઉર્જા અસંતુલિત થવાની શક્યતાઓ વધારે હોય છે કારણ કે સ્ત્રીઓને સ્ત્રી હોવા પ્રત્યે જેટલો અસંતોષ હોય છે તેટલો પુરુષોને પુરુષ હોવા પ્રત્યે નથી હોતો. અજાગ્રત સ્તરે આવી સ્ત્રીઓ પોતાની સ્ત્રી ઉર્જા બ્લોક કરે છે અને પૌરુષ ઉર્જા જરૂર કરતા વધુ પોષે છે.

ડૉ. હંસલ ભચેચના લોકપ્રિય પુસ્તકો…

Cover

 

Tags: , , , , , , , ,

Share about PK…

PK

Lengthy masala mix from Rajkumar Hirani, Hindu-Muslim, India-Pakistan, Religious madness, terrorism-bomb blast, news industry’s obsession with TRP-sensationalism, alien-human mystery and top of it evergreen love – all mixed in ‘saatvik’ form. In fact, old wine in new bottle. Every aspect of the story has been told many times but in different ways. Writers have not tried anything creative or original; it seems that they might have written this story under pressure of recreating the magic of Munnabhai and Rencho, unfortunately PK fails to create that.

Story telling is interesting but loses grip on many occasions, could have been shorter by at least 15 minutes. Dialogues were more effective and impressive in OMG, if at all we tempt to compare 🙂

Aamir is amazing performer and leaves his presence on viewers mind. Saurabh Shukla is too good. Anushka,Shushantsingh and Sanjay Dutt have supported well. Boman Irani is almost ignored 😦

Sidhi baat, no bakvaas:

Definite entertainer but wait for two weeks, let tickets rate go down to get full worth or watch on week days-early shows 🙂

Movie Wisdom:

  1. We are connected to God or religion by negative emotions like fear, guilt, greed, fanaticism etc. although no one will like to accept this fact.
  2. We call him God but afraid of him like he is no better than Don, who is always ready to punish. Do not afraid of God but afraid of mediators who create fear and guilt. They pollute our mind for purpose best known to them.
  3. News channels and their reporters are always in search of creating and sensationalizing the news than presenting factual information to their viewers.
  4. On lighter note, people doing sex in their cars should not leave their windows open 😛 😛

Disclaimer : 🙂

I’m not a paid or commercial movie critic, neither this is technical review of the movie.This share is to help like-minded friends for spending their money and time effectively 🙂

 
4 Comments

Posted by on December 22, 2014 in Reviews and Movie Wisdom

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

સો વર્ષ જીવવાના અભરખા રાખતો પુરુષ તમને જેટલી આસાનીથી મળશે તેટલી લાંબુ જીવવાની ઈચ્છાઓ ધરાવતી સ્ત્રી નહીં મળે !

Tari ane mari vaat

પુરુષ અને સ્ત્રીમાં લાંબુ કોણ જીવે?

લે આ કંઈ પૂછવા જેવી વાત છે?! – સ્ત્રી

કેમ?!

કારણ કે સ્ત્રીને પત્ની નથી હોતી !!

*****

ઉપ્સ, બેડ જોક… સવાર સવારમાં સ્ત્રીઓના ભવાં ચઢાવતો અને પુરુષોને સેડીસ્ટીક પ્લેઝર આપતો જોક યાદ આવવા પાછળ બે સંશોધનો પર પડેલી મારી નજર જવાબદાર છે. ૧૪ વર્ષના આંકડાઓનું વિશ્લેષણ કરતો એક અમેરિકન અભ્યાસ કહે છે કે અમેરિકામાં પુરુષ અને સ્ત્રીની મ્રત્યુ પામવાની ઉંમર વચ્ચેનો તફાવત ઘટી રહ્યો છે, અર્થાત સ્ત્રીઓ પુરુષો કરતા લાંબુ જીવવાની કુદરતી બક્ષિશ(સર્વાઈવલ એડ્વાન્ટેજ) ગુમાવી રહી છે. બ્રિટન ઓફીસ ફોર નેશનલ સ્ટેટીસ્ટીકસે તો છેલ્લા પચાસ વર્ષોને આવરી લઈને કાઢેલા આંકડાઓમાંથી આવું તારણ કાઢ્યું છે! અલબત્ત, સ્ત્રી અને પુરુષ બંનેની મૃત્યુ પામવાની ઉંમરમાં વધારો થઇ રહ્યો છે પરંતુ આ ઉંમરમાં બંને વચ્ચે રહેલો તફાવત ચોંકાવનારી હદે ઘટી ગયો છે. આજથી પચાસ વર્ષ પહેલા પંચાવનથી સિત્તેર વર્ષ વચ્ચે મૃત્યુ પામતા પુરુષોની સંખ્યા સ્ત્રીઓની સરખામણીએ બમણી હતી જે આજે અડધી થઇ ગઈ છે. એનો સમજાય એવો અર્થ એ જ કે પુરુષોની આવરદા વધી રહી છે અને સ્ત્રીઓની આવરદા તબીબી વિજ્ઞાનની પ્રગતિ છતાં એની એ જ રહી છે અથવા ઘટી રહી છે. આ આંકડાઓ અને સંશોધનો ભલે અમેરિકા કે બ્રિટનના રહ્યા, આપણા ‘મેટ્રો’ શહેરો પણ આ જ ટ્રેન્ડમાં છે.

સો વર્ષ જીવવાના અભરખા રાખતો પુરુષ તમને જેટલી આસાનીથી મળશે તેટલી લાંબુ જીવવાની ઈચ્છાઓ ધરાવતી સ્ત્રી નહીં મળે. સ્ત્રીઓ હંમેશા એવું કહેતી ફરતી હોય છે કે ‘મારે કંઈ લાંબુ નથી જીવવું’ પણ કુદરતે તેમની સાથે ‘ના માંગે દોડતું આવે’ તેવો ન્યાય કર્યો છે, કુદરતી રીતે જ તે પુરુષો કરતા લાંબુ જીવે છે. કોઈપણ ઉંમરે સ્ત્રીઓ કરતા પુરુષોનો મૃત્યુ આંક સરેરાશ પચ્ચીસથી ત્રીસ ટકા વધારે હોય છે. વીસમી સદીમાં સ્ત્રીઓ પુરુષો કરતા સરેરાશ આઠથી બાર વર્ષ વધારે જીવતી હતી અને આજે આ ગાળો ઘટી રહ્યો છે તેની વાત અત્યારે આપણે માંડી છે. સ્ત્રીઓ પુરુષો કરતા લાંબુ જીવે છે તેની પાછળ ઘણા કારણો છે, ઓફ કોર્સ ‘સ્ત્રીઓને પત્ની નથી હોતી’ એ તો રમુજ હતી અને હવે તો એવો જમાનો આવ્યો છે કે સ્ત્રીઓને પત્ની હોઈ શકે છે અને પુરુષને પતિ – એલ જી બી ટી સમુદાય હવે માન્યતા પ્રાપ્ત છે! સ્ત્રીઓના લાંબા આયુષ્ય પાછળ કુદરતી જૈવિક પરિબળોની સાથે સાથે સામાજિક અને વર્તણુકને લગતા પરિબળો પણ જવાબદાર છે. સ્ત્રીઓનું જનીન બંધારણ અને અંત:સ્ત્રાવો (ખાસ કરીને ‘ઇસ્ટ્રોજન’) બાયોલોજીકલ એજીંગને અવરોધે છે. જયારે પુરુષમાં ટેસ્ટોસ્ટીરોન લાંબી આવરદા સામે ખતરો પેદા કરનારો છે અને પુરુષની રોગ-પ્રતિકારક શક્તિ અવરોધનારો છે. આ કારણોસર સ્ત્રીઓની રોગ-પ્રતિકારક શક્તિ (ઈમ્યુનીટી) વધારે સારી હોય છે. આ ઉપરાંત સ્ત્રીઓનું શરીર ખોરાકને વધુ પ્રમાણમાં અને વધુ સારી રીતે પચાવી શકે છે (ગર્ભાવસ્થા અને સ્તનપાનને અનુલક્ષીને કુદરતે આપેલી આ ક્ષમતા છે. સ્ત્રીઓનું શરીર ઝડપથી વધવા પાછળના કારણોમાં આ પણ એક કારણ છે!) જેથી સ્ત્રીઓનું શરીર કુદરતી રીતે જ વધુ યોગ્ય પોષણ મેળવી લે છે. બીજી બાજુ કુદરતી મદદના અભાવની સાથે સાથે પુરુષોની અમુક વર્તણુક, જેવી કે વિવિધ કારણોસર ઉત્પન્ન થતા તણાવ(સ્ટ્રેસ), જુદા જુદા પ્રકારના વ્યસનો, આક્રમકતા, અકસ્માતો, લડાઈઓ(પહેલા ખુલ્લેઆમ થતા યુદ્ધો અને હવે વિવિધ ક્ષેત્રોની સ્પર્ધાત્મકતા), આત્મહત્યાઓ વગેરે તેમની આવરદા ઘટાડનારી છે. આ ઉપરાંત સ્ત્રીઓ પોતાના શરીર પ્રત્યે વધુ જાગ્રત હોય છે અને જરૂર પડ્યે મદદ લેતા પણ અચકાતી નથી. પરિણામે, તેમનામાં બીમારીઓનું નિદાન વહેલું થાય છે અને સારવાર વેળાસર થાય છે. પુરુષોને તેમની તકલીફો સ્વીકારવામાં અને મદદ લેવામાં નાનમ અનુભવાય છે.

spread a thought

હવે સીન બદલાઈ રહ્યો છે. સ્ત્રીઓ મલ્ટીટાસ્કિંગ પર ઉતરી આવી છે, એક સાથે અનેક જવાબદારીઓ માથે ઉપાડીને કારકિર્દી પાછળ ઘેલી થઇ છે અને સમયની મારામારીએ પહેલા કરતા વધારે તણાવગ્રસ્ત થવા માંડી છે. સ્ત્રીઓમાં આક્રમકતા અને વ્યસનો(ધુમ્રપાન, દારૂ) વધી રહ્યા છે. સરવાળે કુદરતી મદદ હોવા છતાં આવરદા ઘટવાના સંજોગો ઉભા થવા માંડ્યા છે. શરીર પ્રત્યેની જાગૃતિ ધીરે ધીરે માત્ર આકર્ષક દેખાવા પુરતી જ સીમિત થવા માંડી છે અને પરિણામે તે પોતાના સ્વાસ્થ્યને અવગણતી થઇ છે. જ્યારે બીજી તરફ પુરુષો પોતાની હેલ્થ અંગે વધુને વધુ જાગૃત થતા જાય છે, પુરુષોમાં ધુમ્રપાનનું પ્રમાણ ઘટી રહ્યું છે, સ્ત્રીઓ પણ કમાવા માંડતા તેમની ઉપરનું આર્થિક ભારણ ઘટ્યું છે. આવા અનેક કારણોસર સ્ત્રીઓ પુરુષો કરતા લાંબુ જીવવાની કુદરતી બક્ષિશ(સર્વાઈવલ એડ્વાન્ટેજ) ગુમાવી રહી છે.

હવે કદાચ આ તબક્કે સ્ત્રીઓ માટે પણ પાછા ફરવું અશક્ય બની ગયું છે. પોતાની કારકિર્દીલક્ષી અપેક્ષાઓ કે સ્વતંત્રતા ઉપર કાબુ રાખવાની વાત મોટાભાગની સ્ત્રીઓને ગળે ઉતારી શકાય એમ નથી. પરંતુ એક વાત સ્પષ્ટતાપૂર્વક એ સમજવી પડશે કે માત્ર જીવનની લંબાઈ પુરતી આ સમસ્યા નથી, ગુણવત્તાની પણ છે. પહેલા કરતા સ્ત્રીઓ વધુ અધીરી, અસલામત, આક્રમક અને તણાવગ્રસ્ત બનતી જાય છે, જેની સીધી અસર તેના સ્વાસ્થ્યની સાથે સાથે સંતાનોના સ્વાસ્થ્ય અને ઉછેર ઉપર પણ પડતી જાય છે. નક્કી સ્ત્રીએ જાતે જ કરવાનું છે, ક્યાં અટકવું, કેવું આયોજન કરવું અને કેટલી બિનજરૂરી જવાબદારીઓ લેવી. બાકી આખી’ય વાત ઉડાવી દેવી હોય તો એક જ દલીલ કાફી છે ‘આમે’ય અહીં લાંબુ જીવવું કોને છે?!’

પૂર્ણવિરામ:

એક જમાનામાં માત્ર સુંદરતા જાળવીને ખુશ રહેતી સ્ત્રીને હવે ખુશ રહેવા સત્તા, સામર્થ્ય અને સ્થાન પણ જોઈએ છે.

 

મારા પુસ્તકના Reviewનું હાથ પર આવેલું એક જુનું પેપર કટિંગ…. 😛 😛

ફૂલછાબ

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

My inputs in Sambhav Metro… On pre-marriage counselling…

આજ કાલનું યૌવન સંબંધોને લઈને ઘણી અસલામતી અનુભવી રહ્યું છે અને તેના વિવિધ પ્રમાણ પણ આપણને ડગલેને પગલે જોવા મળે છે. આવી જ અસલામતીમાંથી જન્મેલા એક ટ્રેન્ડ વિશેની સમભાવ મેટ્રોની સ્ટોરી આપના માટે…

Metro

sambhaav

 
Leave a comment

Posted by on December 6, 2014 in Interviews

 

Tags: , , , , , , , , , , ,

My inputs in Ahmedabad Mirror… about handeling teenagers physically

This interview is about handling teenagers physically. Psychological effect of such physical abuse  and approach towards solution is discussed in brief…Mirror 4.12.14
Dec 04 2014 : Mirror (Ahmedabad)
 
Man thrashes stepson, lands him in hospital
Scolded for not studying properly, 12-year-old Dev answered back which enraged Maulik so much he thrashed the boy with a thick wooden staff
A 12-year-old boy was admitted to a hospital after he was beaten mercilessly by his step father. The boy’s grandmother lodged a complaint with Chandkheda police who arrested the accused.The incident occurred on November 28. The police identified the accusedasMaulik Amin, who was arrested the next day then let out on bail .Police said, “Dev, his mother and his step-father live with his maternal grandparentsatHarimukut Bungalows on IOC Road inChandkheda.Harshida was first married to Ranip resident Pragnesh Naik and they had a baby boy, Dev. Some years later, their strained relationship led to a divorce. Then,Harshida met Maulik and fell in love with him. They married, moved into her parents’ house and had a daughter Aaradhya who is a year old now.“Police added, “On November 28, around 10.30 pm,Maulik scolded Dev for not studying properly. He also took Dev to task for lying. When Dev answered him back, an enragedMaulik began hitting Dev with a thick wooden staff.Bhagwati and Harshida tried to intervene, but he thrashed them and threatened to kill them.“Maulik stopped when neighbours rushed in and called the police. The police arrested Maulik who was later let out on bail. Dev was admitted to a private hospital. He was discharged after a day.

PSI H B Chavda said, “We have lodged a complaint and are investigating the case.“

Condemning the act, former chairman of Gujarat Bar Council Anil Kella said, “The police should take strict action against the perpetrator. They should create an example of the man so that no one else would dare hit their stepchild . The cops should make such a strong case that he does not get bail. If he is bailed, the police should challenge it. In this case, the man’s actions are cruel as he hit a child that was not his. There is no guarantee that he will take care of the kid in future.“

Psychiatrist Hansal Bhachech said, “The boy is entering his teen years. This is an impressionable age. This incident can leave him feeling angry and vengeful. But since he is no position to extract revenge, the feelings will fester in him and affect his psyche negatively. He will become angry towards those responsible for this situation like his grandmother, mother and stepfather. Unable to control his feelings, he will end up being aggressive and rebellious.“

To solve this issue, Dr Bhachech said, “The man should seek the boy’s forgiveness and assure him that he will always love the child as his own. His mom and grandmother should help soothe his feelings and fears. They should promise him that it was a one-off incident that will never be repeated.

“ They should not mention the incident repeatedly and help him forget it. A kid should not be loved so much that he becomes spoilt and overbearing.However, he should not be hit for a misdemeanour either.If he commits a mistake, the adults should talk to him and explain the consequences of his actions.“

Quote

 
Leave a comment

Posted by on December 5, 2014 in Interviews

 

Tags: , , , , , , ,

‘છોડ દો આંચલ, જમાના ક્યા કહેગા’વાળો યુગ ક્યાં’ય પાછળ વીતી ગયો છે, પુરુષની પ્રણય-ચેષ્ટાઓ કાબુમાં રાખતી સ્ત્રીઓનું સ્થાન ધીરે ધીરે પુરુષની ઉત્તેજનાઓ ભડકાવતી સ્ત્રીઓએ લેવા માંડ્યું છે!

લગભગ પાંચેક વર્ષ પહેલા એક ટીવી ઇન્ટરવ્યુમાં મને પૂછવામાં આવ્યું હતું કે આપણી પ્રજાની માનસિકતા વિષે એક વાક્ય કહેવાનું હોય તો તમે શું કહો?! મુલાકાત લેનાર ટીવી એન્કરને કદાચ એમ હતું કે તેમનો પ્રશ્ન મને વિચારતો કરી મુકશે પરંતુ મેં એક ક્ષણ પણ રોકાયા વગર જવાબ આપ્યો ‘આપણે લાગણીઓથી છલોછલ પણ સામાજિક રીતે સંવેદનાશૂન્ય પ્રજા છીએ’. મારો ત્વરિત જવાબ સાંભળીને એક વાક્યમાં આખી વાત પતાવવા માંગતા એન્કરને થયું કે નક્કી આ મુદ્દે મારા મનમાં ગજબની સ્પષ્ટતા હશે એટલે વાત આગળ ચલાવ્યા વગર એમનાથી રહી ના શકાયું. પછી મેં મારી વાત સમજાવવા એક સાંપ્રત ઉદાહરણ આપ્યું કે બળાત્કારના વિરોધમાં આપણે કરોડો મેસેજો ફોરવર્ડ કરીએ છીએ, મોટી સંખ્યામાં મીણબત્તીઓ લઈને ઉભા થઇ જઈએ છીએ પરંતુ વાસ્તવમાં આપણી બાજુમાં જ કોઈ સ્ત્રી જોડે અભદ્ર વ્યવહાર થતો હોય ત્યારે આપણે ‘મારે શું? કે કો’કની બબાલમાં આપણે કેમ પડવું?!’ એમ વિચારીને ચાલતી પકડીએ છીએ. અકસ્માતના ફોટા-વિડીયો તરત શેર કરીએ છીએ પણ ઈજા પામેલાને મદદ કરતા કતરાઈએ છીએ. ગમે ત્યાં થૂંકવું, રસ્તા ઉપર વાહનો પાર્ક કરી દેવા, રોંગ સાઈડમાં બિન્ધાસ્ત વાહનો ચલાવવા, નદીમાં ગમે તે પધરાવી દેવું, દે ઠોકમઠોક રસ્તા ઉપર ફટાકડા ફોડવા, ટ્રાફિકની વચ્ચે વરઘોડા કાઢીને નાચવું – આવા ઉદાહરણોથી જ આ કોલમની જગ્યા ભરી શકાય એમ છે. આ બધા જ આપણી સામાજિક સંવેદનશૂન્યતા(સોશિયલ નમ્બનેસ)ના ઉદાહરણો છે. બીજા અર્થમાં કહીએ તો ‘ફેલો સીટીઝન’ વિષે આપણે કંઇ સમજતા જ નથી કે તેને ગણનામાં લેતા નથી. આપણે લીધે કોઈને તકલીફ પડે એવું વિચારવું આપણી સમજમાં જ નથી! સિંગાપુરમાં ગમે ત્યાં ના થુંકાય તેવી વાતો કરતા પાનની પિચકારી મારતા આપણે લોકો છીએ. ફોટા પડાવવા કચરો નાખીને એ જ કચરો ઉપાડવાની નફ્ફટાઈ કરવામાં આપણે દેશભક્તિ કર્યાનો સંતોષ માનનારી પ્રજા છીએ. આવા ગતકડાઓ રોજે રોજના છે પરંતુ વરવી હકીકત એટલી જ છે કે લાગણીઓના પ્રદર્શનમાં એક્કા છતાં’ય એ જ લાગણીઓનો અનુભવ કરવામાં બુઠ્ઠા એવા આપણે લોકો છીએ!

હવે આવી પ્રજાનું તાજું ગતકડું, મોરલ પોલીસીંગ વિરુદ્ધ કિસ ઓફ લવ !! એકબાજુ યુગલોને ચાલચલગત શીખવવા નીકળી પડેલા નીતિમત્તાના રખેવાળો અને બીજી બાજુ પોતાની સ્વતંત્રતા (કે સ્વછંદતા?!)નો હક્ક માંગતા યુગલો. (કદાચ આ વાંચતા હશો ત્યારે તો આ ઉભરો બેસી પણ ગયો હોય અને કંઈ બીજું ચાલુ થઇ ગયું હોય તો નવાઈ નહીં.) જાહેરમાં પ્રેમીઓ એકબીજા પ્રત્યે પોતાનો પ્રેમ(?) દર્શાવે તેમાં રોકટોક શેની?! જાહેરમાં પેશાબ કરી શકો તો ચુંબન કેમ નહીં?! વાત પાછી એ જ આવે છે – સામાજિક સંવેદનશૂન્યતા (સોશિયલ નમ્બનેસ). મોરલ પોલીસીંગવાળાઓને ખરેખર સમાજ-સુધાર સાથે લેવા દેવા છે?! કદાચ ના, એમના આ ઉભરા પાછળ સુધાર ઓછો અને અંગત કારણો કે લાભ વધુ હોઈ શકે છે. ક્યાંક ખાલી પૈસા પડાવવાનો ખેલ છે અને ક્યાંક સમાજના રક્ષક બનીને પોતાના અંગત લાભોની રોટલી શેકવાનું ગણિત છે. ખરેખર જો ચાલચલગત સુધારવાની વાત હોય તો માત્ર યુગલોની જાહેર પ્રણય-ચેષ્ટાઓ જ કેમ, જાહેરમાં પેશાબ કરનારા, થુંકનારા, આડેધડ પાર્કિંગ કરનારા, રોંગ સાઈડ ચલાવનારા, પબ્લિક-પ્રોપર્ટીને નુકસાન કરનારા વગેરે બધા સામે મોરચા ખોલો ને ! ખેલ ‘અમે નથી કરી શકતા કે ના કરી શક્યા અને તમે કેમ કરો છો?!’ નો પણ હોઈ શકે છે.

spread a thought

બીજી બાજુ, અભિવ્યક્તિની સ્વતંત્રતાના નામે જાહેરમાં પ્રેમ દર્શાવવા(પબ્લિક ડિસ્પ્લે ઓફ અફેક્શન)ના હક્કની તરફેણમાં ઉભા થયેલા યુગલોને તો જાણે સમાજ સાથે કોઈ લેવા દેવા જ નથી, ‘અમે એકબીજા સાથે જે કરીએ તે, એમાં કોઈને શું લાગે વળગે?! ના ગમે તો નહીં જોવાનું, ચાલતી પકડવાની પણ અમને ખલેલ નહીં પહોંચાડવાની!!’ અલ્યા, દિલ પર હાથ રાખીને કહો કે તમારી આ ચેષ્ટાઓ પ્રેમની નિર્દોષ અભિવ્યક્તિઓ છે કે પછી ઉત્તેજનાઓનો ઉભરો?! એકબીજાનો હાથ પકડવો, ટૂંકું આલિંગન આપવું, હળવું ચુંબન કરવું વગેરે પ્રેમની નિર્દોષ કે સાફ-સુથરી અભિવ્યક્તિ હોઈ શકે તેની ના નહીં. પરંતુ આલિંગનના નામે ચોંટ્યા રહેવું અને જાતીય હરકતો ઉપર ઉતરી આવવું, તે પણ એકલ-દોકલ વાતાવરણમાં નહીં ઠીક ઠીક વસ્તીની હાજરીમાં, તો તેને નિર્દોષ કેવીરીતે ગણવી?! વર્ષો પહેલા કાંકરિયા નગીનાવાડીને પોતાનો બેડરૂમ સમજીને સુતેલા યુગલો અને એમની પાસેથી રોકડી લઈને બેઠેલા જમાદારની અમને ભગાડવાની કડકાઈ આજે’ય યાદ છે. તે ઉંમરે પણ નિર્દોષ નહતું લાગ્યું અને આજે પણ નથી લાગતું. સાદી સમજ એટલી જ છે કે નિર્દોષતા આપમેળે જ દેખાય છે એને ઠસાવવાની જરૂર નથી પડતી.

વીતેલી પેઢીની સ્ત્રીઓની સમજમાં એક કાયમી હકીકત એ હતી કે જાહેરમાં કે ખાનગીમાં, પુરુષને મન આવી પ્રવૃત્તિઓ કાયમ આવકાર્ય રહી છે, આ સંજોગોમાં નક્કી સ્ત્રીએ કરવાનું છે. પણ, આ ‘છોડ દો આંચલ, જમાના ક્યા કહેગા’વાળો યુગ ક્યાં’ય પાછળ વીતી ગયો છે. પુરુષની પ્રણય-ચેષ્ટાઓની જાહેર અભિવ્યક્તિઓ કાબુમાં રાખતી સ્ત્રીઓનું સ્થાન ધીરે ધીરે પુરુષની ઉત્તેજનાઓ ભડકાવતી સ્ત્રીઓએ લેવા માંડ્યું છે. જાહેરમાં પોતાનો પ્રેમ દર્શાવતો પુરુષ શરમનો નહીં પણ સલામતીનો અહેસાસ કરાવે છે. પોતાની પાછળ જાહેરમાં ઉત્તેજના અનુભવતો કે ભાન ભૂલતો પુરુષ સ્ત્રીને મન પોતે ઇચ્છનીય અને ઈરેઝીસ્ટેબલ છે તેવી ખાતરી કરાવનારો છે. આજે ટેકનોલોજી અને મુક્ત વાતાવરણને કારણે ડગલેને પગલે અસલામતી અનુભવતી સ્ત્રીઓ માટે આ પ્રકારનું જાહેર કમીટમેન્ટ અનિવાર્ય થઇ પડ્યું છે. સામે પક્ષે, પોતાની ઉત્તેજનાઓ ઉપર બ્રેક ના લગાવતી સ્ત્રી પુરુષને ‘કુલ’ લાગે છે. જાહેરમાં પોતાની પ્રણય-ચેષ્ટાઓ કે જાતીયતાને સ્વીકારતી અને સહકાર આપતી સ્ત્રી પુરુષના પૌરુષત્વ-અહમને પોષનારી છે. ટૂંકમાં, જાહેરમાં થતી પ્રણય-ચેષ્ટાઓ પાછળ માત્ર લાગણીઓની નિર્દોષ અભિવ્યક્તિની જ વાત કરવી પુરતી નથી. વાત માનસિકતા, સ્વચ્છંદતા કે બળવાખોરીથી શરુ કરીને દેખાદેખી અને સમવયસ્કો(પીઅર્સ)માં સ્વીકૃતિ સુધીની છે.

પબ્લિક ડિસ્પ્લે ઓફ અફેક્શન કે જાહેરમાં લાગણીઓ વ્યક્ત કરવાની ચેષ્ટાઓમાં મૂળ સવાલ ઔચિત્ય એટલે કે એપ્રોપ્રીએટનેસનો છે. કુદરતી, સૌમ્ય અને સાચી અભિવ્યક્તિની સ્વતંત્રતાનો આપણો હક્ક જેટલો જરૂરી છે તેટલી જ એ અભિવ્યક્તિ બીભત્સ અને અન્યને શરમાવે તેવી ના હોય એ જવાબદારીપુર્વક નિભાવવાની ફરજ પણ એટલી જ જરૂરી છે.

પૂર્ણવિરામ:

સામાજિક સંવેદના કેળવવા આપણા સાથી નાગરિકો પ્રત્યે આંખો ખોલીને ઉઠવાની નહીં પણ દ્રષ્ટિ કેળવીને જાગવાની જરૂર છે.

Cover

 

 

Tags: , , , , , , , , , , ,